Add parallel Print Page Options

101 Oratio pauperis, cum anxius fuerit, et in conspectu Domini effuderit precem suam.

Domine, exaudi orationem meam, et clamor meus ad te veniat.

Non avertas faciem tuam a me: in quacumque die tribulor, inclina ad me aurem tuam; in quacumque die invocavero te, velociter exaudi me.

Quia defecerunt sicut fumus dies mei, et ossa mea sicut cremium aruerunt.

Percussus sum ut foenum, et aruit cor meum, quia oblitus sum comedere panem meum.

A voce gemitus mei adhaesit os meum carni meae.

Similis factus sum pellicano solitudinis; factus sum sicut nycticorax in domicilio.

Vigilavi, et factus sum sicut passer solitarius in tecto.

Tota die exprobrabant mihi inimici mei, et qui laudabant me adversum me jurabant:

10 quia cinerem tamquam panem manducabam, et potum meum cum fletu miscebam,

11 a facie irae et indignationis tuae: quia elevans allisisti me.

12 Dies mei sicut umbra declinaverunt, et ego sicut foenum arui.

13 Tu autem, Domine, in aeternum permanes, et memoriale tuum in generationem et generationem.

14 Tu exsurgens misereberis Sion, quia tempus miserendi ejus, quia venit tempus:

15 quoniam placuerunt servis tuis lapides ejus, et terrae ejus miserebuntur.

16 Et timebunt gentes nomen tuum, Domine, et omnes reges terrae gloriam tuam:

17 quia aedificavit Dominus Sion, et videbitur in gloria sua.

18 Respexit in orationem humilium et non sprevit precem eorum.

19 Scribantur haec in generatione altera, et populus qui creabitur laudabit Dominum.

20 Quia prospexit de excelso sancto suo; Dominus de caelo in terram aspexit:

21 ut audiret gemitus compeditorum; ut solveret filios interemptorum:

22 ut annuntient in Sion nomen Domini, et laudem ejus in Jerusalem:

23 in conveniendo populos in unum, et reges, ut serviant Domino.

24 Respondit ei in via virtutis suae: Paucitatem dierum meorum nuntia mihi:

25 ne revoces me in dimidio dierum meorum, in generationem et generationem anni tui.

26 Initio tu, Domine, terram fundasti, et opera manuum tuarum sunt caeli.

27 Ipsi peribunt, tu autem permanes; et omnes sicut vestimentum veterascent. Et sicut opertorium mutabis eos, et mutabuntur;

28 tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient.

29 Filii servorum tuorum habitabunt, et semen eorum in saeculum dirigetur.

Psalm 101

Of David. A psalm.

I will sing of your love(A) and justice;
    to you, Lord, I will sing praise.
I will be careful to lead a blameless life(B)
    when will you come to me?

I will conduct the affairs(C) of my house
    with a blameless heart.
I will not look with approval
    on anything that is vile.(D)

I hate what faithless people do;(E)
    I will have no part in it.
The perverse of heart(F) shall be far from me;
    I will have nothing to do with what is evil.

Whoever slanders their neighbor(G) in secret,
    I will put to silence;
whoever has haughty eyes(H) and a proud heart,
    I will not tolerate.

My eyes will be on the faithful in the land,
    that they may dwell with me;
the one whose walk is blameless(I)
    will minister to me.

No one who practices deceit
    will dwell in my house;
no one who speaks falsely
    will stand in my presence.

Every morning(J) I will put to silence
    all the wicked(K) in the land;
I will cut off every evildoer(L)
    from the city of the Lord.(M)